De kogel is door de kerk...
Al jaren loop ik er mee in mijn hoofd... Al jaren loopt er zeewater door mijn aderen... Vandaag heb ik een beslissing genomen die misschien de rest van mijn leven zal beïnvloeden.
Maar misschien moet ik me eerst zelf even voorstellen. Ik ben Ben. op dit huidige moment 40 jaar, gelukkig getrouwd en aan het nageslacht is ook al gedacht. Ik ben tewerkgesteld als ambtenaar, en dat zal later nog voor wat problemen zorgen. Later meer hierover. Ik zeil reeds van mijn 10 jaar. Eerst in optimist, later op 420, om te eindigen in de Vaurien-klasse. Altijd op wedstrijd niveau, doch zelden grote toppen gehaald. Toen het leven mij andere prioriteiten voorschotelde, ben ik jammer genoeg gestopt met zeilen. Maar eens gebeten door de microbe, altijd gebeten. Het was latent aanwezig. Dus vandaag heb ik een beslissing genomen. Ik ga terug het water op. Niet echt boeiend zal u zeggen, maar ik heb een plan...
Vandaag was het opendeurdag op de Hogere Zeevaartschool te Antwerpen (www.hzs.be) en als examinator aldaar, ken ik de school. Ik wilde mij al jaren meer bekwamen in de maritieme wereld, en waar kan je beter zijn dan daar. Na het vergaren van alle informatie, heb ik beslist om me in te schrijven in de nautische wetenschappen. Ja, ik ga terug naar school. Vanaf september zit ik terug op de schoolbanken. Deze blog zal gaan over mijn tocht van minimum 4 jaar aan de HZS voor het behalen van een master diploma...
Om de opleiding tot een goed einde te brengen, heb ik een berg obstakels te overwinnen. Eén ervan is dit alles te combineren met mijn werk. Er is geen enkele werkgever, ook de overheid niet, die zomaar 4 jaar verlof toestaat. Ik zal dus meer niet dan wel aanwezig zijn...
Een tweede probleem is de opleiding en het werk te combineren met mijn gezin. Het kan niet de bedoeling zijn dat zij het slachtoffer worden van mijn plannen... Mijn midlife crisis...
Tot het moment dat de opleiding begint, zal ik hier mijn relaas neerpennen hoe ik het allemaal denk aan te pakken, en welke obstakels er niet op te lossen zijn. Misschien kan ik hier mee andere mensen inspireren om een nieuwe wending aan hun leven te geven.
De kinderen waren in ieder geval akkoord dat papa terug naar school gaat...
Maar misschien moet ik me eerst zelf even voorstellen. Ik ben Ben. op dit huidige moment 40 jaar, gelukkig getrouwd en aan het nageslacht is ook al gedacht. Ik ben tewerkgesteld als ambtenaar, en dat zal later nog voor wat problemen zorgen. Later meer hierover. Ik zeil reeds van mijn 10 jaar. Eerst in optimist, later op 420, om te eindigen in de Vaurien-klasse. Altijd op wedstrijd niveau, doch zelden grote toppen gehaald. Toen het leven mij andere prioriteiten voorschotelde, ben ik jammer genoeg gestopt met zeilen. Maar eens gebeten door de microbe, altijd gebeten. Het was latent aanwezig. Dus vandaag heb ik een beslissing genomen. Ik ga terug het water op. Niet echt boeiend zal u zeggen, maar ik heb een plan...
Vandaag was het opendeurdag op de Hogere Zeevaartschool te Antwerpen (www.hzs.be) en als examinator aldaar, ken ik de school. Ik wilde mij al jaren meer bekwamen in de maritieme wereld, en waar kan je beter zijn dan daar. Na het vergaren van alle informatie, heb ik beslist om me in te schrijven in de nautische wetenschappen. Ja, ik ga terug naar school. Vanaf september zit ik terug op de schoolbanken. Deze blog zal gaan over mijn tocht van minimum 4 jaar aan de HZS voor het behalen van een master diploma...
Om de opleiding tot een goed einde te brengen, heb ik een berg obstakels te overwinnen. Eén ervan is dit alles te combineren met mijn werk. Er is geen enkele werkgever, ook de overheid niet, die zomaar 4 jaar verlof toestaat. Ik zal dus meer niet dan wel aanwezig zijn...
Een tweede probleem is de opleiding en het werk te combineren met mijn gezin. Het kan niet de bedoeling zijn dat zij het slachtoffer worden van mijn plannen... Mijn midlife crisis...
Tot het moment dat de opleiding begint, zal ik hier mijn relaas neerpennen hoe ik het allemaal denk aan te pakken, en welke obstakels er niet op te lossen zijn. Misschien kan ik hier mee andere mensen inspireren om een nieuwe wending aan hun leven te geven.
De kinderen waren in ieder geval akkoord dat papa terug naar school gaat...
Reacties
Een reactie posten